USA w miesiąc.
Czyli jak wycisnąć jak najwięcej w 30 dni z budżetem $2500.
Dzień 10.
Rano wstaliśmy i Dawid wybrał się do pobliskiego sklepu po coś na śniadanie. Niby śniadanie było w cenie, ale z tego co pamiętam to były tylko jajka, z których można było sobie coś zrobić. Plan nie był jakiś konkretny na to, co będziemy robić w tym dniu. Oczywiście miałam wszystko zapisane, co warto zwiedzić w Los Angeles, ale decyzja zapadła dopiero w taksówce. Po zjedzonym śniadaniu zamówiliśmy taksówkę używając tej aplikacji Uber, o której pisałam w poprzednim poście. Po paru minutach była ona na miejscu tak więc wsiedliśmy i powiedzieliśmy, że jest to nasz pierwszy dzień w Los Angeles i zbytnio nie wiemy na co się zdecydować. Trafiliśmy na bardzo sympatycznego pana, który doradził nam spędzenie dnia w Universal Studios. Mieliśmy to na liście miejsc, w które chcemy pójść, ale w sumie nie postanowiliśmy kiedy dokładnie się tam wybierzemy i czy idziemy na 100%. Ale przystało na propozycję taksówkarza. Jako, że było dość wcześnie mieliśmy cały dzień, żeby spędzić go w Universal Studios aż do zamknięcia. Po drodze taksówkarz opowiedział nam o wielu ciekawych miejscach Los Angeles, o tych ile sławnych ludzi już spotkał w swoim życiu i jak najlepiej spędzić te 2 dni w tym wielkim mieście. Los Angeles nie jest miastem takim jak Chicago, które obskoczy się całe w parę godzin i ma się je z głowy. Tam trzeba być z tydzień, żeby wszystko objeździć i zobaczyć tak na spokojnie. Powiedzieliśmy taksówkarzowi, że mamy ten kod promocyjny na $30, więc stwierdził on, że zawiezie nas do Universal okrężną drogą, żebym nam trochę pokazać miasto, ale tak, że zmieścimy się w tej cenie. Zabrał nas do Hollywood i pokazał później drogę jak tam dojść na nogach jak będziemy wracać. Stamtąd zabrał nas prosto do Universal Studios. Bilet wstępu dla jednej osoby kosztuje $95 (bez podatku, z podatkiem wyszło trochę ponad $100). Można na ten sam bilet wychodzić z parku, np. żeby coś zjeść i wrócić bez obaw, że nas już nie wpuszczą. My tak zrobiliśmy, bo po drodze zobaczyliśmy oczywiście Subway'a, a szczerze mówiąc na terenie parku nie było nic konkretnego do jedzenia, chyba, że hot-dog wielkości małej parówki za $15. W parku spędziliśmy z dobre 6 godzin. Z tego co pamiętam był chyba otwarty do 19, a na miejscu byliśmy koło 12:30. Udało nam się w sumie skorzystać z każdej atrakcji i zobaczyć każde show, które park miał w swojej ofercie. Uważam, że była to fajna frajda, ale w porównaniu do Cedar Point oczywiście czuliśmy się jakbyśmy trafili do parku dla małych dzieci. W sumie jest on przeznaczony dla tych młodszych również, a wszystkie kolejki były na zasadzie kolejek 4D. Czyli wsiadamy do wagoniku w okularach, wagonik jest poruszany na wszystkie strony a przed nami rozciąga się obraz w 3D, tak żebyśmy się czuli jakbyśmy na prawdę jechali prawdziwą kolejką. Fajnie było, co tu mogę więcej pisać. Był to taki luźny wypad, dzięki któremu byliśmy w miejscu, w którym kręcili tyyyyyleee wspaniałych filmów i seriali. Jechaliśmy przez plan serialu Bates Motel, przez miasteczko gdzie kręcili Szczęki, widzieliśmy domek, w którym mieszkał Alfred Hitchcock podczas nagrywania Psychozy i wielu innych kultowych filmów, i tak dalej, i tak dalej. Uważam, że cena powinna być nieco niższa ze względu na to, co park ma w swojej ofercie, ale jako jednorazowy wypad mogę podsumować go jako udany. Po wyjściu z Universal Studios udaliśmy się do Hollywood, ale wcześniej przeszliśmy się aleją, na której znajdowało się mnóstwo różnych restauracji i sklepów, typu Hard Rock Cafe, kino, sklepy z pamiątkami, słodyczami itp. Nie jest już to ten płatny teren parku, więc jeśli chcecie to spokojnie możecie się tam przejechać i poodwiedzać różne sklepy ;)
Na Hollywood udaliśmy się na nogach. Nie chodzi mi o znak Hollywood, tylko dzielnicę. Szliśmy cały czas chodnikiem wzdłuż trasy, dopóki się on nie skończył. Później musieliśmy iść trochę na dziko ulicą, ale nikt właściwie nie zwrócił na nas uwagi, nawet policja. Oczywiście trochę byłam zestresowana, jak to ja, ponieważ nie lubię robić takich przypałowych rzeczy, typu chodzenie wzdłuż trasy szybkiego ruchu, ale w gruncie rzeczy nic się nie stało i jak zwykle za bardzo przeżywałam. Gdy doszliśmy do słynnej Alei Gwiazd (Walk of Fame) było już ciemno. Przeszliśmy ją prawie całą w obie strony, bo czytaliśmy imiona i nazwiska na praktycznie każdej gwieździe. Nie myślałam, że jest tego tak dużo, i że cała ta aleja ciągnie się tak daleko. W tym dniu Dolby Theatre (dawniej zwany Kodak Theatre, ten w którym odbywa się rozdanie Oscarów) był ogrodzony, ponieważ odbywała się tam premiera jakiegoś filmu. Nie można było również podejść do Chinese Theatre, przed którym znajdują się podpisy, odciski dłoni i stóp różnych gwiazd. Można było tylko pooglądać je sobie przez bramkę. Spędziliśmy tam parę godzin i przysiedliśmy w McDonald's, żeby coś zjeść, odpocząć i zadowolić się darmowym Wi-Fi. Stwierdziliśmy, że do hostelu wrócimy taksówką tej samej firmy (Uber) i nawet nie kosztowało nas to tak dużo (około$20). Było już późno, a nam nie chciało się wracać autobusami, których z resztą nie ogarnialiśmy zbyt dobrze, co potwierdziła nasza podróż po LA na następny dzień. Wróciliśmy do hostelu i poszliśmy spać, żeby zregenerować się na następny dzień zwiedzania tego ogromnego miasta.