piątek, 12 czerwca 2015

USA w miesiąc. Dzień 19 i 20.

USA w miesiąc.
Czyli jak wycisnąć jak najwięcej w 30 dni z budżetem $2500.

Dzień 19.
Pod wieczór nasz pociąg w końcu dojechał do naszego upragnionego celu - miejsca na odpoczynek od długich i męczących pieszych wycieczek. Wysiedliśmy na stacji, odebraliśmy bagaże i udaliśmy się na przystanek autobusowy, który znajdował się tuż obok dworca. Na autobus , który oznaczony był literą ,,L'' czekaliśmy jakieś 15 minut, przed nami była dość długa droga, bo przejechanie autobusem przez całe miasto zajęło ponad godzinę. Hostel zarezerwowaliśmy będąc w Las Vegas, najlepiej rezerwować hostele jeśli już macie bilet na pociąg i wiecie dokładnie którego dnia w dane miejsce przybędziecie. Wiadomo, że jest wtedy drożej, ale inaczej ciężko przewidzieć, my nie wyrobiliśmy się w czasie do trzech różnych hosteli i dobrze, że zarezerwowałam tylko do tylu. Nie straciliśmy na tym dużo pieniędzy (za booking fee), no ale jednak. Żeby dostać się do hostelu Jazz on South Beach musieliśmy wysiąść na ostatnim przystanku zaraz przy głównej ulicy Miami Beach. Przystanek był na ulicy Lincoln Road. Wysiedliśmy i nie mieliśmy pojęcia gdzie jesteśmy ani jak się dostać do hostelu. Było już ciemno i dość późno, bardzo tłoczno i walizki były dość uciążliwe. Wzięliśmy taksówkę kompletnie nie wiedząc gdzie się udać (pytanie o drogę nie przyniosło żadnych skutków), zapłaciliśmy $10 i trochę potem żałowaliśmy, bo okazało się, że wystarczyło przejść na drugą stronę skrzyżowania i wsiąść w autobus, za który zapłacilibyśmy 25 centów od osoby i przejechalibyśmy trzy przystanki, od których dzieliłoby nas tylko kilka metrów od hostelu. No ale cóż, człowiek się uczy całe życie... W drodze powrotnej nie popełniliśmy już tego błędu. Także dotarliśmy do hostelu, zameldowaliśmy się, wzięliśmy prysznic po prawie czterech dniach spędzonych w pociągu i wyruszyliśmy w miasto spotkać się z moją przyjaciółką ze studiów, która również była w tym czasie w Miami Beach ze swoją koleżanką. Wieczór spędziliśmy popijając piwa na plaży. Do hostelu wróciliśmy koło 2 w nocy i poszliśmy od razu spać.




Dzień 20. 
Jak się obudziliśmy było już za późno na darmowe śniadanie, czyli naleśniki, tak więc poszliśmy oczywiście do Subway'a coś przekąsić. Jako, że było za gorąco jeszcze na leżenie na plaży i narażanie się na poparzenie słoneczne (w moim przypadku o takie nie trudno) pochodziliśmy sobie po mieście i zaliczyliśmy trochę sklepów z pamiątkami i z ubraniami. Nakupiłam trochę prezentów dla wszystkich w postaci koszulek z napisem Miami Beach, których znajdziecie mnóstwo przeróżnych o dość przyjemnej cenie. Poszłam też na pocztę wysłać wszystkie zaległe pocztówki z poprzednich miast, no i potem wróciliśmy już tylko do hostelu, żeby zabrać ręczniki i udaliśmy się na plażę, na której przeleżeliśmy całą resztę dnia. Tutaj chciałam zaznaczyć, że należę do osób, które nie lubią morza, oceanów, jezior itp. Nie ufam takim zbiornikom wodnym i nie lubię się w nich zbytnio kąpać. W San Francisco czy Los Angeles nawet nie weszłam do wody, gdzie Dawid oczywiście nie mógł z niej wyjść. Jako, że w Miami było mi już tak gorąco na tej plaży postanowiłam się przemóc i wejść na chwilkę do pasa, żeby się ochłodzić. Weszłam i okazało się, że woda jest ciepła. Woda w oceanie jest ciepła! Mało tego, weszłam do pasa i nadal widziałam moje palce u stóp. Weszłam po szyję i też je widziałam. Zakochałam się i nie wyszłam z tej wody przez najbliższe kilka godzin. To jest miejsce, w którym mogłabym spędzić resztę życia. Poza tym obserwowaliśmy te wszystkie przeogromne jachty wielkości wieżowców, które co trochę wypływały z portu.












Pod wieczór zebraliśmy się do hostelu, żeby wziąć prysznic i wyruszyliśmy na miasto. Wróciliśmy na chwilę na plażę, żeby porobić sobie zdjęcia przy słynnych domkach ratowników, których znajdziecie dość sporo. Wszystkie różnią się od siebie wzorem. Ogólnie całe Miami Beach jest zasypane sklepami z pamiątkami, które ja osobiście uwielbiam i różnymi fajnymi sklepami z ubraniami. Jako, że było nam mało prezentów zrobiliśmy sobie wycieczkę po wszystkich tych sklepach. W międzyczasie poszliśmy na chińszczyznę na kolację, bo jednak Subway dwa razy w ciągu dnia nie był pożądaną opcją. Zrezygnowaliśmy w tym roku ze zwiedzania Miami, zostaliśmy w samym Miami Beach, w którym znajdował się nasz hostel. Hostel był oddalony 5 minut spacerkiem od plaży, a to było coś o co nam chodziło. W Miami Beach sobie trochę odpoczęliśmy. Generalnie okolica nie jest jakoś specjalnie rozległa, przeszliśmy wszystkie uliczki w kilka godzin i na koniec udaliśmy się na słynną Ocean Drive, na której znajdują się praktycznie same kluby i bary, w których imprezują największe gwiazdy. Po tym już tylko pozostało nam udać się na plażę, która jeszcze była otwarta i poleżeć godzinę w jednym z domków ratowników patrząc się na niebo i zadowalając się ciszą. 












Brak komentarzy:

Prześlij komentarz