poniedziałek, 11 maja 2015

USA w miesiąc. Dzień 13.

USA w miesiąc.
Czyli jak wycisnąć jak najwięcej w 30 dni z budżetem $2500.

Dzień 13.
Na drugi dzień mieliśmy check-out o godzinie 12, więc jak wstaliśmy o 8 stwierdziliśmy, że idziemy na basen. Kąpaliśmy się i opalaliśmy się w tym upale (43 stopnie Celsjusza w cieniu) cały poranek i o godzinie 12 poszliśmy się wymeldować. 



Spod hotelu wzięliśmy taksówkę do hostelu Cat i zapłaciliśmy za nią niecałe $10. W hostelu zostawiliśmy rzeczy, przebraliśmy się i udaliśmy się do Las Vegas Outlets. Las Vegas po jednej i drugiej stronie miasta ma dwa outlety, czyli centra handlowe ze sklepami, w których ubrania/buty/wszystko jest tańsze o połowę czy tam o 75%, bo często te rzeczy pochodzą z końcówek kolekcji czy limitowanych serii, które się nie sprzedały itp. Generalnie było strasznie gorąco. Doświadczyliście kiedyś takiego gorąca, że oczy Wam wysychały i musieliście cały czas mrugać, ale jak mrugaliście to czuliście tą suchość? Bo o oddychaniu już nie wspomnę. Byłam w Egipcie, wierzcie mi pustynia pustyni nie równa. Tak więc było ze 46 stopni i straszną ulgą było wchodzenie do wszystkich sklepów po kolei, po to żeby się przede wszystkim ochłodzić. Stamtąd udaliśmy się z powrotem do hostelu, żeby trochę odpocząć od upału, w którym spędziliśmy dobre 3-4 godziny i zdecydowaliśmy się pójść na Strip, czyli główną Las Vegas Boulevard, przy której wszystko, co widzieliście kiedykolwiek w filmach, się znajduje.




W jedną stronę Las Vegas Boulevard ma 7km, my przeszliśmy całą do końca w jedną i drugą stronę. Myśleliśmy, że jak wyjdziemy wieczorem jak będzie ciemno to trochę będzie chłodniej. Nic bardziej mylnego. Temperatura spadła do 41 stopni i utrzymała się tak do dnia następnego. Tak więc szliśmy tą Las Vegas Boulevard i podziwialiśmy te wszystkie hotele, które znamy z filmów, te wszystkie fajne miejsca i restauracje. Mnie generalnie bardziej irytowali ludzie, którzy chodzili ciągle z takimi wielkimi butlami z drinkami i nie wiedziałam gdzie takie można sobie kupić. Irytowało mnie to do tego stopnia, że zatrzymałam jedną grupę ludzi, żeby ich o to zapytać. Mieli drinki z Fat Tuesday, więc już wiedzieliśmy co będzie naszym (moim) kolejnym celem. Jak dotarliśmy okazało się, że jeden drink = jeden dowód, więc w sumie dobrze, że kupiłam tylko jeden. Wypiliśmy go na pół i w tym upale szczerze powiem, że lekko nam się potem wracało :D Dawid jak poprawił jeszcze potem piwem to nie pamięta jak doszliśmy do hostelu. No co się dziwić, drink był potężny (i bardzo mocny).




Właściwie potem stwierdziliśmy, że dobrze się stało z tym hotelem, bo znajdował się on dość daleko od Stripu, a od naszego hostelu do początku tej ulicy mieliśmy jakieś 10 minut na nogach. Więc generalnie nie ma tego złego. No i wracając do Las Vegas Boulevard to oprócz tych wszystkich sklepów typu Disney World, Hershey Chocolate World, Coca-Cola World i te wszystkie inne World, zobaczycie miasta różnych europejskich i nie tylko państw. Czyli po drodze mijamy mini Wenecję, mini Paryż, mini Monako, mini Nowy Jork, mini Luxor (Egipt) i nie wiem jakie tam jeszcze mini miasta były. Byłam we wszystkich prawdziwych miastach i powiem szczerze, że fajnie to zrobili, czuć ten klimat w każdym poszczególnym miejscu, szczególnie w mini Wenecji. W Las Vegas warto spędzić dobę, tak żeby zobaczyć to wszystko w nocy i za dnia. To tak jakbyście byli w dwóch rożnych miejscach. Zupełnie inne wrażenie robi Las Vegas w ciągu dnia i zupełnie inne w ciągu nocy. Mnie się chyba bardziej podobało w ciągu dnia, jeżeli chodzi o otoczkę całego miasta. W nocy warto się wybrać do kasyna albo na jakąś imprezę. No i o jakiejkolwiek porze dnia czy nocy byście nie poszli, zawsze jest strasznie dużo ludzi. To jest dopiero miasto, które żyje całą dobę. Do hostelu wróciliśmy około 3 w nocy i generalnie było nadal 41 stopni. Na drugi dzień wybraliśmy się na tą samą wycieczkę tylko w ciągu dnia, ale o tym w następnej notce. :)



















USA w miesiąc. Dzień 11 i 12.

USA w miesiąc.
Czyli jak wycisnąć jak najwięcej w 30 dni z budżetem $2500.

Dzień 11.

Kolejny nasz dzień w Los Angeles był nieco skomplikowany, przynajmniej w drugiej jego części. Rano wstaliśmy, zjedliśmy śniadanie i poszliśmy na metro, żeby dostać się do Hollywood Boulevard i stamtąd jechać na Hollywood Sign. Jak wysiedliśmy z metra w samym centrum Hollywood zapytaliśmy się organizatora jakiś wycieczek, co stał i promował swoje busy do zwiedzania jak się dostać na ten znak, żeby wyszło nam taniej niż on oferował. Zaproponował nam wycieczkę po Hollywood za 30 dolarów jakoś. Ale nie mieliśmy czasu jeździć cały dzień i oglądać domy bogatych ludzi i gwiazd, bo byliśmy na wieczór umówieni z koleżankami, które znamy z Polski. Jak się wysiadło z metra trzeba było iść w prawo i przejść przez pierwsze skrzyżowanie i tam od razu był przystanek autobusowy. Bilet kosztował 1 dolara od osoby w jedną stronę. Kierowca nam wytłumaczył gdzie wysiąść, żeby było jak najbliżej do znaku. Jak wysiedliśmy znak było widać już z daleka, ale mnie ta odległość nie satysfakcjonowała i chciałam podejść jeszcze bliżej. Wysiedliśmy w środku jakiejś dzielnicy z ładnymi domami i nie za bardzo wiedzieliśmy, którą uliczką podążać. Przy jakiejś starej sklepiko/kawiarni siedział miły miejscowy starszy pan i wszystko nam wytłumaczył. No szliśmy jakieś 3km w jedną stronę, pod górkę, w strasznym upale. Jeżeli wylądujecie w tym samym miejscu i będziecie szli na nogach to już Wam piszę jak się tam dostać: skręcamy w lewo w ulicę Ledgewood i idziemy nią do samej góry, aż dojdziemy do skrzyżowania trzech ulic. Skręcamy w ulicę Deronda i idziemy nią już do końca. Na samym końcu po prawej stronie stoi dom Keanu Reeves'a. ;) Po drodze mijaliśmy dużo ładnych i dużo dziwnych domów, niektóre ogrody wyglądały jakby mieszkali tam jacyś psychiczni ludzie. Nie wchodziliśmy na górę do samego znaku, odległość, do której doszliśmy była dla mnie zadowalająca na uzyskanie ładnych zdjęć. 






Nasza przygoda zaczęła się w drodze powrotnej. Byliśmy na wieczór umówieni z tymi koleżankami na Santa Monica Beach. Generalnie do Santa Monica dostaniecie się bezpośrednim autobusem z Los Angeles Downtown za 2 dolary od osoby. Ja nie wiem jak my to zrobiliśmy, że nasza droga tam była tak długa i skomplikowana. Jechaliśmy najpierw jednym metrem, potem przesiedliśmy się w drugie, potem jechaliśmy specjalnym autobusem, które dowozi na Santa Monica przez ponad godzinę. Wyobraźcie sobie nasze miny jak wracaliśmy do hostelu i okazało się, że jest bezpośredni autobus, którym jechaliśmy 30 minut. Nie ma to jak internet i google maps z rozpiską autobusów. Lekcja życia: kup kartę sim amerykańską i zawsze miej internet, zaoszczędzisz dużo nerwów, kasy i czasu. Na Santa Monica dotarliśmy koło 16 i zanim spotkaliśmy się z dziewczynami poleżeliśmy na plaży, a potem trochę pozwiedzaliśmy okolicę. Tam spędziliśmy cały wieczór, po czym wróciliśmy do hostelu.





Dzień 12. 
Spakowaliśmy się i udaliśmy się na metro, by dostać się do Union Station, z którego odjeżdżał nasz autobus do Las Vegas. Jechaliśmy chyba coś około 6 godzin bezpośrednim autobusem. Gdy dojechaliśmy do Las Vegas na stację autobusową (taką pozorną) wsiedliśmy w taksówkę i pojechaliśmy do hotelu, który mieliśmy zarezerwowany na 3 dni wcześniej. Niestety się spóźniliśmy, a mieliśmy zarezerwowany pokój na dwie noce w hotelu Palace Station na Sahara Avenue. Pokój był normalny hotelowy z prywatną łazienką za 32,96 dolarów za te dwie noce, czyli na głowę za noc wychodziło $8,24. Tutaj zaznaczam, że akurat w Las Vegas warto rezerwować hotel dużo wcześniej, bo ceny są śmiesznie niskie. Niestety czasami wiadomo nie trafi się w datę, którą zarezerwowaliśmy, tak jak zrobiliśmy to my i musieliśmy przebukowywać pokój. Jak byliśmy już w tym hotelu próbowaliśmy się dodzwonić do chłopaka z coachsurfingu, u którego mieliśmy opcję zatrzymania się na dwie noce, ale niestety nie odbierał. Generalnie z menadżer hotelu i na recepcji nie udało mi się nic konkretnego załatwić (nic tańszego niż $90 za noc za pokój), ale kazali mi dzwonić na jakiś numer do jakiejś pani, która miała nam znaleźć tańszy hotel na tę noc. Pani znalazła nam najtaniej ten sam hotel, w którym już byliśmy za $44.99 za noc, więc zdecydowaliśmy, że zostaniemy. To był piątek, więc dlatego taka cena, następna noc w sobotę w tym samym hotelu kosztowałaby nas $139.99, więc wybraliśmy tylko tę jedną noc. W międzyczasie w internecie poszukałam tanich hosteli w Las Vegas i zabukowałam nam dwa łóżka w hostelu Cat za bodajże $25-30 za noc. Dawid w tym samym czasie umówił się ze znajomymi z campu, którzy przyjeżdżali dwa dni później. Okazało się też, że jest tam koleżanka ze studiów, która zwiedza ze swoją koleżanką z campu i umówiliśmy się z nimi na wynajęcie auta, żeby pojechać do Death Valley i na Kanion. Tak więc jeszcze z hotelu musiałam zadzwonić do Amtraka i zmienić rezerwację biletów na pociąg. Anulowałam rezerwację z Las Vegas do Rapid City, a rezerwację z Rapid City do Miami przełożyłam na jeden dzień później. Zmęczeni tą całą sytuacją z szukaniem miejsca na nocleg zdecydowaliśmy, że nie będziemy już w tym dniu nigdzie szli i jedyne, co zrobiliśmy to do późna w nocy kąpaliśmy się w basenie hotelowym.


wtorek, 24 marca 2015

USA w miesiąc. Dzień 10.

USA w miesiąc.
Czyli jak wycisnąć jak najwięcej w 30 dni z budżetem $2500.

Dzień 10.
Rano wstaliśmy i Dawid wybrał się do pobliskiego sklepu po coś na śniadanie. Niby śniadanie było w cenie, ale z tego co pamiętam to były tylko jajka, z których można było sobie coś zrobić. Plan nie był jakiś konkretny na to, co będziemy robić w tym dniu. Oczywiście miałam wszystko zapisane, co warto zwiedzić w Los Angeles, ale decyzja zapadła dopiero w taksówce. Po zjedzonym śniadaniu zamówiliśmy taksówkę używając tej aplikacji Uber, o której pisałam w poprzednim poście. Po paru minutach była ona na miejscu tak więc wsiedliśmy i powiedzieliśmy, że jest to nasz pierwszy dzień w Los Angeles i zbytnio nie wiemy na co się zdecydować. Trafiliśmy na bardzo sympatycznego pana, który doradził nam spędzenie dnia w Universal Studios. Mieliśmy to na liście miejsc, w które chcemy pójść, ale w sumie nie postanowiliśmy kiedy dokładnie się tam wybierzemy i czy idziemy na 100%. Ale przystało na propozycję taksówkarza. Jako, że było dość wcześnie mieliśmy cały dzień, żeby spędzić go w Universal Studios aż do zamknięcia. Po drodze taksówkarz opowiedział nam o wielu ciekawych miejscach Los Angeles, o tych ile sławnych ludzi już spotkał w swoim życiu i jak najlepiej spędzić te 2 dni w tym wielkim mieście. Los Angeles nie jest miastem takim jak Chicago, które obskoczy się całe w parę godzin i ma się je z głowy. Tam trzeba być z tydzień, żeby wszystko objeździć i zobaczyć tak na spokojnie. Powiedzieliśmy taksówkarzowi, że mamy ten kod promocyjny na $30, więc stwierdził on, że zawiezie nas do Universal okrężną drogą, żebym nam trochę pokazać miasto, ale tak, że zmieścimy się w tej cenie. Zabrał nas do Hollywood i pokazał później drogę jak tam dojść na nogach jak będziemy wracać. Stamtąd zabrał nas prosto do Universal Studios. Bilet wstępu dla jednej osoby kosztuje $95 (bez podatku, z podatkiem wyszło trochę ponad $100). Można na ten sam bilet wychodzić z parku, np. żeby coś zjeść i wrócić bez obaw, że nas już nie wpuszczą. My tak zrobiliśmy, bo po drodze zobaczyliśmy oczywiście Subway'a, a szczerze mówiąc na terenie parku nie było nic konkretnego do jedzenia, chyba, że hot-dog wielkości małej parówki za $15. W parku spędziliśmy z dobre 6 godzin. Z tego co pamiętam był chyba otwarty do 19, a na miejscu byliśmy koło 12:30. Udało nam się w sumie skorzystać z każdej atrakcji i zobaczyć każde show, które park miał w swojej ofercie. Uważam, że była to fajna frajda, ale w porównaniu do Cedar Point oczywiście czuliśmy się jakbyśmy trafili do parku dla małych dzieci. W sumie jest on przeznaczony dla tych młodszych również, a wszystkie kolejki były na zasadzie kolejek 4D. Czyli wsiadamy do wagoniku w okularach, wagonik jest poruszany na wszystkie strony a przed nami rozciąga się obraz w 3D, tak żebyśmy się czuli jakbyśmy na prawdę jechali prawdziwą kolejką. Fajnie było, co tu mogę więcej pisać. Był to taki luźny wypad, dzięki któremu byliśmy w miejscu, w którym kręcili tyyyyyleee wspaniałych filmów i seriali. Jechaliśmy przez plan serialu Bates Motel, przez miasteczko gdzie kręcili Szczęki, widzieliśmy domek, w którym mieszkał Alfred Hitchcock podczas nagrywania Psychozy i wielu innych kultowych filmów, i tak dalej, i tak dalej. Uważam, że cena powinna być nieco niższa ze względu na to, co park ma w swojej ofercie, ale jako jednorazowy wypad mogę podsumować go jako udany. Po wyjściu z Universal Studios udaliśmy się do Hollywood, ale wcześniej przeszliśmy się aleją, na której znajdowało się mnóstwo różnych restauracji i sklepów, typu Hard Rock Cafe, kino, sklepy z pamiątkami, słodyczami itp. Nie jest już to ten płatny teren parku, więc jeśli chcecie to spokojnie możecie się tam przejechać i poodwiedzać różne sklepy ;)


































Na Hollywood udaliśmy się na nogach. Nie chodzi mi o znak Hollywood, tylko dzielnicę. Szliśmy cały czas chodnikiem wzdłuż trasy, dopóki się on nie skończył. Później musieliśmy iść trochę na dziko ulicą, ale nikt właściwie nie zwrócił na nas uwagi, nawet policja. Oczywiście trochę byłam zestresowana, jak to ja, ponieważ nie lubię robić takich przypałowych rzeczy, typu chodzenie wzdłuż trasy szybkiego ruchu, ale w gruncie rzeczy nic się nie stało i jak zwykle za bardzo przeżywałam. Gdy doszliśmy do słynnej Alei Gwiazd (Walk of Fame) było już ciemno. Przeszliśmy ją prawie całą w obie strony, bo czytaliśmy imiona i nazwiska na praktycznie każdej gwieździe. Nie myślałam, że jest tego tak dużo, i że cała ta aleja ciągnie się tak daleko. W tym dniu Dolby Theatre (dawniej zwany Kodak Theatre, ten w którym odbywa się rozdanie Oscarów) był ogrodzony, ponieważ odbywała się tam premiera jakiegoś filmu. Nie można było również podejść do Chinese Theatre, przed którym znajdują się podpisy, odciski dłoni i stóp różnych gwiazd. Można było tylko pooglądać je sobie przez bramkę. Spędziliśmy tam parę godzin i przysiedliśmy w McDonald's, żeby coś zjeść, odpocząć i zadowolić się darmowym Wi-Fi. Stwierdziliśmy, że do hostelu wrócimy taksówką tej samej firmy (Uber) i nawet nie kosztowało nas to tak dużo (około$20). Było już późno, a nam nie chciało się wracać autobusami, których z resztą nie ogarnialiśmy zbyt dobrze, co potwierdziła nasza podróż po LA na następny dzień. Wróciliśmy do hostelu i poszliśmy spać, żeby zregenerować się na następny dzień zwiedzania tego ogromnego miasta.