niedziela, 9 czerwca 2013

Pariiiiis.

W ten deszczowo-burzowy wieczór wzięło mnie na wspomnienia pewnego weekendu majowego, który wraz z rodzicami i siostrą spędziliśmy w Paryżu. Pogoda nam dopisała i to bardzo, wieczór i jeden dzień zwiedzaliśmy Paryż, a trzeci dzień naszego pobytu poświęciliśmy cały na Disneyland, o którym opowiem przy okazji pisania o różnych rozrywkowych atrakcjach turystycznych ;) 

Do Paryża wybraliśmy się właściwie spontanicznie, pojechaliśmy samochodem. Późnym popołudniem dojechaliśmy do domku, w którym się zatrzymywaliśmy. Zatrzymaliśmy się na dwie noce u sióstr zakonnych (Polek), które wynajęły nam pokój czteroosobowy, z dwoma łóżkami piętrowymi, co kosztowało 10 euro za noc od osoby. 

Moi rodzice mają bliskich przyjaciół, którzy już ładnych parę lat mieszkają w Paryżu. Po rozpakowaniu auta wybraliśmy się na metro, by dojechać do centrum miasta, gdzie umówiliśmy się z ich przyjaciółką, która służyła nam jako przewodnik. Oczywiście nie obyło się bez trudności związanych z zakupem biletów na metro, ponieważ na stacji nikt nie mówił po angielsku. Ogólnie tu muszę wspomnieć, że Francuzi nie znają angielskiego. Znaleźć kogoś mówiącego w tym języku graniczy z cudem. Jak już w końcu udało nam się kupić bilet rodzinny dwudniowy wsiedliśmy w metro i dojechaliśmy na umówiony peron.

Nasze zwiedzanie rozpoczęliśmy od Montmartre - słynnej dzielnicy czerwonych latarni, w której niegdyś pomieszkiwał między innymi Fryderyk Chopin. W tej okolicy znajdowało się wiele znanych restauracji, lokali rozrywkowych, music-halli, teatrzyków i kabaretów. Niewątpliwie najsławniejszy z nich to Moulin Rouge.






Po zwiedzeniu tej zaskakującej ulicy, na której spotkacie mnóstwo klubów, domów publicznych, sex shopów itp. pojechaliśmy metrem pod wieżę Eiffla, żeby zobaczyć ją oświetloną. Zanim dotarliśmy było już ciemno, więc generalnie udało nam się. :) Muszę przyznać, że ten symbol Francji, a zarazem najwyższa budowla w Paryżu zapiera dech w piersiach, chociaż nie aż tak jak Łuk Triumfalny, do którego poszliśmy zaraz potem. Jest to pomnik stojący na Place Charles-de-Gaule. Łuk został zbudowany dla uczczenia tych, którzy walczyli i polegli za Francję w czasie wojen rewolucji francuskiej i wojen napoleońskich.



Zmęczeni podróżą i właściwie dość owocnym zwiedzaniem jak na jeden wieczór w drodze na metro kupiliśmy sobie po hot-dogu. Od tamtej pory zakochałam się we francuskich hot-dogach i zjadłam ich przez ten jeden weekend dość sporo. Polecam, spróbujcie hot-dogów ze zwykłych ulicznych budek jak będziecie w Paryżu - koniecznie!
Robią je z ich własnych francuskich bagietek, wkładają do nich dobre dwie parówki, to wszystko posypują startą mozzarellą i zapiekają w opiekaczu. Pyszne!
Oczywiście będąc w Paryżu grzechem byłoby nie spróbowanie ich wyrobów piekarniczych. Jak już wspomniałam bagietki mają rewelacyjne, ale warto spróbować też croissantów z różnymi nadzieniami i innych słodkości. ;)

Na drugi dzień rano wsiedliśmy znowu w metro i dojechaliśmy do centrum umówieni na dalsze zwiedzanie.
Zaczęliśmy znowu od Wieży Eiffla, którą koniecznie trzeba było zobaczyć również w dzień. 


Później szliśmy wzdłuż Loary i podziwialiśmy piękne widoki Paryża. Po drodze można było spotkać wielu malarzy, którzy na bieżąco malowali krajobrazy i portrety ludzi. Kupiliśmy też drobne pamiątki, typu breloczki do kluczy w kształcie Wieży, pocztówki i w naszym przypadku magnesy na lodówkę z widokiem Paryża. 
Oczywiście nie obyło się też bez zjedzenia paru hot-dogów po drodze. ;)
Zaliczyliśmy też jeden z największych targowisk w Paryżu, na którym mój tata kupił mi moją pierwszą (i właściwie jedyną) shishę, czyli fajkę wodną. Po drodze mijaliśmy też małe pchle targi, na których głównie można było kupić stare książki. Widzieliśmy różne mosty, między innymi Pont des Arts, który w Paryżu słynie jako most zakochanych, którzy swoją miłość zamykają na nim na kłódkę.


W końcu dotarliśmy też do Luwru, czyli jednego z największych muzeów na świecie. Jako, że wszyscy byli bardzo zmęczeni zwiedzaniem, musiałam iść tam sama. Niestety również byłam strasznie zmęczona i w niespełna godzinę obiegłam na szybko parę pięter w poszukiwaniu tych najbardziej znanych mi dzieł. Jeśli chcecie zwiedzić Luwr dokładniej niż ja, musicie poświęcić na samo to muzeum jakieś trzy dni.






Wracając już do domu naszych znajomych zahaczyliśmy o przepiękną Katedrę Notre-Dame, przy której było jak dotąd najwięcej turystów. Jest to jedna z najbardziej znanych katedr na świecie, między innymi dzięki powieści Dzwonnik z Notre-Dame. 


Zmęczeni całodziennym podróżowaniem po tym bajecznym mieście pojechaliśmy do znajomych, którzy przygotowali dla nas francuski obiad. Zaczęliśmy od dużego talerza zdrowego jedzenia, czyli sałata z owocami i warzywami z lekkim dressingiem. Sekret figury Paryżanek tkwi własnie w tym, przed głównym daniem najedzą się sałatą i później nie mają tyle miejsca na bardziej kaloryczne potrawy. ;) Po sałatce, która już była strasznie sycąca przyszła pora na zupę krabową, która była przepyszna. Po zupie było drugie danie, którego już nawet nie pamiętam, ze względu na mój brzuch, który pękał. Do tego, jak się domyślacie, było wino do picia. 
Oprócz tego była też zimna płyta, na której były pokrojone kawałki bagietki i różne rodzaje serów, a na deser zdecydowanie tarta czekoladowa. :) 

Paryż był od dziecka moim marzeniem, które się spełniło w 100%. Jest przepiękny w maju, gdy wszystko wokół kwitnie. Mam nadzieję, że wybiorę się kiedyś w zimę, by zobaczyć śnieżny Paryż i może wjechać na Wieżę Eiffla, czego nie zrobiłam wtedy ze względu na ograniczony czas i dłuuuuuuugą kolejkę.

Jako ważną radę na koniec dodam, że w Paryżu trzeba się bardzo pilnować, ponieważ jest tam mnóstwo złodziei i kieszonkowców, którzy w łatwy sposób okradają turystów. Taką radę otrzymaliśmy od naszej znajomej, więc myślę, że każdy powinien o tym wiedzieć, ponieważ ja szczerze mówiąc, bym się nie spodziewała. 
Jest też taka sytuacja w metro, gdy wchodzą do niego Cyganie motorniczy ogłasza to przez głośniki, żeby ludzie uważali na dzieci i swoje rzeczy. Więc pilnujcie się! 


Brak komentarzy:

Prześlij komentarz